Onderzoek partnerrelatie Autisme

Beste geïnteresseerde lezer,

Na maanden intensief werken is het onderzoek naar partnerrelatie autisme afgerond.

Graag wil ik iedereen die hieraan heeft meegewerkt heel hartelijk danken.

Op de oproep om mee te werken aan dit onderzoek is massaal gereageerd. De ingevulde enquêtes stroomden binnen! Nogmaals veel dank daarvoor.  

Bij het invullen van de soms moeilijke en confronterende vragen is er veel vertrouwen gegeven in het delen van (soms zeer) persoonlijke en kwetsbare ervaringen. Voor sommige partners was de enquête een mogelijkheid om hun verhaal te kunnen vertellen, waarbij het gevoel gehoord en begrepen te worden van grote waarde was.

De verdrietige, eenzame, aangrijpende en zo herkenbare verhalen hebben mij diep geraakt in de nood die daaruit sprak. Ook waren er verhalen van partners die, door het lijden, een weg hadden gevonden in hun leven en daarover vertelden, en mij daarvan deelgenoot maakten.

Mijn wens is dat voor beide partners te midden van het verdriet, de pijn, de moeite en eenzaamheid, maar ook te midden van mooie, bijzondere en ontroerende momenten er zich een opening van troost mag ontvouwen, waarbij het autisme niet zal genezen of verdwijnen, maar waarin u kracht mag ervaren in het u gehoord, gezien en erkend weten van de impact van autisme in uw relatie en ook in uw gezin en familie. ‘De hoop dat ieder mens, ieder gezin, zelfs in de moeilijkste momenten, een verhaal te vertellen heeft dat gehoord mag worden’. (Hoekstra, 2002).

Ook is mijn wens dat dit onderzoek een steentje mag bijdragen aan inzicht en bekendheid van de impact van autisme op een partnerrelatie en hoe aan partners adequate hulp kan worden geboden.

Het onderzoek is voor iedereen vrij om te lezen. Het is niet toegestaan delen uit het onderzoek elders te gebruiken of te kopiëren zonder vooraf toestemming van Hester Lever. Klik hier voor het onderzoek partnerrelatie autisme-een venster naar hoop.

Hartelijke groet,

Hester Lever.